Jezgro od koga je nastao ovaj neobični dance
bande čine Rollo Armstrong koji je jedan od glavnih pokretača britanske house
scene i Sister Bliss, žene koja je uspela da stekne veliku reputaciju i uspeh
kao DJ. Originalnoj postavi band-a se priključio raper Maxi Jazz (Max Fraser),
Jamie Catto pevač, tekstopisac i muzičar i gitarista Dave Randall sa povremenim
nastupima Rollove sestre Dido Armstrong. Ova interesantna kombinacija
različitih stilovi i umeća kao i neverovatna energija koju je band pokazao na
svojim turnejama, donela im je veliki komercijalni uspeh kao i sjajne kritike.
Faithlessov debi singl "Salva Mea" je postao jedan od najboljih i najuticajnih house izdanja devedesetih.
Kada se pojavio 1995., dospeo je na UK Top 30 i vrlo brzo nestao sa liste.
Njegovo reizdanje u decembru 1996. godine odvelo ih je pravo na UK Top 10 i
prodrmalo britansku dance scenu. Velika popularnost se reflektovala na preko
milion prodatih primeraka, kao i na pojavu imitatora "Faithless" zvuka ( Sash! "Encore Une Fois" ).
Njihov
debi album "Reverence"
je bio klasičan Faithless fenomen. Iako se u početku
loše prodavao, vremenom je postao "zlatan" u 22 zemlje. "Reverence" je bilo teško kategorizovati jer su se stilovi pesama kretali od dub-a
preko rap-a, ljubavnih pesama (Don`t leave), pa sve do dance hitova kao što su "Salva Mea" i "Insomnia", koji su napravili snažan uticaj na dance muziku.
Maxi Jazz je svojim melodičnim polušaputavim rap-om dodavao inteligentnu i
provokativnu oštrinu muzici koju su stvarali Rollo i Sister Bliss. On je svoj
stil izgradio repujući, i puštajući ploče na piratskom radiju u Londonu. Sister
Bliss, školovani klavijaturista i sjajni house producent, je na njihovim
turnejama često testirala nove melodije. Maxi i Sister Bliss su postali pravi
frontmeni band-a. Oboje jako inteligentni, na sceni su se odlično dopunjavali
svojim različitostima (Maxi-jev budistički pogled na svet i njena provokativna
mišljenja kao i enciklopedijsko znanje house muzike).
Njihov internacionalni uspeh posle albuma
"Reverence" odvodi ih na veliku turneju na kojoj su za 18 meseci
posetili 25 država. Nastupali su na najrazličitijim mestima: od Moskve do
Amerike, preko Izraela (u sred bombaških napada), Južne Afrike (nastupili pred
20 000 ljudi), Turske i Skandinavije (u najbližen gradu Severnom polu).
Njihovim napornim
radom bivaju nominovani i ujedno dobijaju mnoge nagrade uključujući i evropski
Grammy za najbolji internacionalni dance band, a takodje Rollo i Sister Bliss
preuzimaju nagrade za najbolje producente. Popularnost Faithless-a je rasla, iako u to vreme ovakva muzika nije imala veliki uticaj. Njihova energija se
širila i to zahvaljujući kvalitetnoj muzici, a ne nekoj velikoj marketinškoj
kampanji. Član REM-a Michael Stipe izjavljuje da je njegov omiljeni album godine
upravo "Reverence", a Danny Boyle uzima tri njihove pesme za film
"A Life Less Ordinary".
Drugi album, Sunday 8pm,
je doneo više ambijentalnog i meditativnog zvuka, ali su velika DJ imena (Paul
Van Dyk, Robbie Rivera) remixima održali popularnost Faithless-a u klubovima.
Prvi singl sa albuma provokativnog naziva "God is a DJ"
bio je UK Top 10 hit 1998. U oktobru su dobili UK`s Muzik magazine nagradu za najbolji live act. U tom periodu su svirali u svakom mestu koje je
pokazalo interesovanje za njihov album. Uglavnom ignorisani od mainstream-a,
vraćaju se sa turneja kao veterani svetske live scene, nešto što im je malo ko
u tom trenutku mogao osporiti.
Njihov položaj u
klubovima je još više učvršćen remixom albuma izdatim sledeće godine (Saturday
3am) i njihovim trećim studijskim albumom "Outrospective" (2001.), koji je nosio
veliki hit "We come 1". Album je nastao posle dugog
perioda u kome je band bio na turnejama (4 godine). Postavši
neka vrsta anomalije u dance muzici, Faithless teži ka originalnosti u svom
zvuku, inteligenciji u tekstovima, pokušavajući ujedno da postanu poštovan live
band u pravom smislu te reči. | 
